Projekt klamki drzwiowej Hansa Poelziga z 1930 roku to z pewnością najbardziej wpływowa i najczęściej modyfikowana forma klamki w XX wieku. Angielski architekt John Pawson, który zmodyfikował ten tak zwany "Reichsformdrücker" ("Klamka Rzeszy") dla FSB (Franz Schneider Brakel), mówi w wywiadzie, że uwielbia klamkę Poelziga "ponieważ ma ona jedną z najprostszych form. Z jednej strony cechuje się niemal nagą prostotą, z drugiej zaś jest miękka, wręcz poetycka. Lubię trzymać ją w dłoni. W ogóle nie chce się jej wypuszczać." Tak właśnie jest, i przez wzgląd na ową "nagą prostotę" zlecamy produkcję tego archetypu okuć drzwiowych w najszczerszym ze wszystkich metali: w odlewie żeliwnym. A dokładnie małej firmie z regionu Niederberg, która od ponad stu lat jest specjalistą w dziedzinie okuć żeliwnych.

Projekt klamki drzwiowej Hansa Poelziga z 1930 roku to z pewnością najbardziej wpływowa i najczęściej modyfikowana forma klamki w XX wieku. Angielski architekt John Pawson, który zmodyfikował ten tak zwany "Reichsformdrücker" ("Klamka Rzeszy") dla FSB (Franz Schneider Brakel), mówi w wywiadzie, że uwielbia klamkę Poelziga "ponieważ ma ona jedną z najprostszych form. Z jednej strony cechuje się niemal nagą prostotą, z drugiej zaś jest miękka, wręcz poetycka. Lubię trzymać ją w dłoni. W ogóle nie chce się jej wypuszczać." Tak właśnie jest, i przez wzgląd na ową "nagą prostotę" zlecamy produkcję tego archetypu okuć drzwiowych w najszczerszym ze wszystkich metali: w odlewie żeliwnym. A dokładnie małej firmie z regionu Niederberg, która od ponad stu lat jest specjalistą w dziedzinie okuć żeliwnych.

Projekt klamki drzwiowej Hansa Poelziga z 1930 roku to z pewnością najbardziej wpływowa i najczęściej modyfikowana forma klamki w XX wieku. Angielski architekt John Pawson, który zmodyfikował ten tak zwany "Reichsformdrücker" ("Klamka Rzeszy") dla FSB (Franz Schneider Brakel), mówi w wywiadzie, że uwielbia klamkę Poelziga "ponieważ ma ona jedną z najprostszych form. Z jednej strony cechuje się niemal nagą prostotą, z drugiej zaś jest miękka, wręcz poetycka. Lubię trzymać ją w dłoni. W ogóle nie chce się jej wypuszczać." Tak właśnie jest, i przez wzgląd na ową "nagą prostotę" zlecamy produkcję tego archetypu okuć drzwiowych w najszczerszym ze wszystkich metali: w odlewie żeliwnym. A dokładnie małej firmie z regionu Niederberg, która od ponad stu lat jest specjalistą w dziedzinie okuć żeliwnych.

Praktyczna, prosta mydelniczka z białej, twardej szkliwionej porcelany. Wysoki brzeg zapewnia odpowiednie podparcie dla kostki mydła; ryflowanie unosi mydło ponad resztki wody. Wygodna w czyszczeniu. Wykonana ręcznie przez manufakturę porcelany Lindner.

Praktyczna, prosta mydelniczka do montażu ściennego. Zagłębienie zapewnia odpowiednie oparcie dla kostki mydła. Resztki wody spływają przez otwory w dnie mydelniczki, co pozwala mydłu szybko wyschnąć. Wygodna w czyszczeniu.

Praktyczna, prosta mydelniczka do montażu ściennego z białej, twardej szkliwionej porcelany. Zagłębienie zapewnia odpowiednie podparcie dla kostki mydła; ryflowanie unosi mydło ponad resztki wody. Wygodna w czyszczeniu. Wykonana ręcznie przez manufakturę porcelany Lindner.

Projekt klamki drzwiowej Hansa Poelziga z 1930 roku to z pewnością najbardziej wpływowa i najczęściej modyfikowana forma klamki w XX wieku. Angielski architekt John Pawson, który zmodyfikował ten tak zwany "Reichsformdrücker" ("Klamka Rzeszy") dla FSB (Franz Schneider Brakel), mówi w wywiadzie, że uwielbia klamkę Poelziga "ponieważ ma ona jedną z najprostszych form. Z jednej strony cechuje się niemal nagą prostotą, z drugiej zaś jest miękka, wręcz poetycka. Lubię trzymać ją w dłoni. W ogóle nie chce się jej wypuszczać." Tak właśnie jest, i przez wzgląd na ową "nagą prostotę" zlecamy produkcję tego archetypu okuć drzwiowych w najszczerszym ze wszystkich metali: w odlewie żeliwnym. A dokładnie małej firmie z regionu Niederberg, która od ponad stu lat jest specjalistą w dziedzinie okuć żeliwnych.

Projekt klamki drzwiowej Hansa Poelziga z 1930 roku to z pewnością najbardziej wpływowa i najczęściej modyfikowana forma klamki w XX wieku. Angielski architekt John Pawson, który zmodyfikował ten tak zwany "Reichsformdrücker" ("Klamka Rzeszy") dla FSB (Franz Schneider Brakel), mówi w wywiadzie, że uwielbia klamkę Poelziga "ponieważ ma ona jedną z najprostszych form. Z jednej strony cechuje się niemal nagą prostotą, z drugiej zaś jest miękka, wręcz poetycka. Lubię trzymać ją w dłoni. W ogóle nie chce się jej wypuszczać." Tak właśnie jest, i przez wzgląd na ową "nagą prostotę" zlecamy produkcję tego archetypu okuć drzwiowych w najszczerszym ze wszystkich metali: w odlewie żeliwnym. A dokładnie małej firmie z regionu Niederberg, która od ponad stu lat jest specjalistą w dziedzinie okuć żeliwnych.

Projekt klamki drzwiowej Hansa Poelziga z 1930 roku to z pewnością najbardziej wpływowa i najczęściej modyfikowana forma klamki w XX wieku. Angielski architekt John Pawson, który zmodyfikował ten tak zwany "Reichsformdrücker" ("Klamka Rzeszy") dla FSB (Franz Schneider Brakel), mówi w wywiadzie, że uwielbia klamkę Poelziga "ponieważ ma ona jedną z najprostszych form. Z jednej strony cechuje się niemal nagą prostotą, z drugiej zaś jest miękka, wręcz poetycka. Lubię trzymać ją w dłoni. W ogóle nie chce się jej wypuszczać." Tak właśnie jest, i przez wzgląd na ową "nagą prostotę" zlecamy produkcję tego archetypu okuć drzwiowych w najszczerszym ze wszystkich metali: w odlewie żeliwnym. A dokładnie małej firmie z regionu Niederberg, która od ponad stu lat jest specjalistą w dziedzinie okuć żeliwnych.

Okrągły przycisk dzwonkowy z białego duroplastu z czarnym przyciskiem (przycisk niskonapięciowy) wyposażony w samoczyszczący się styk ślizgowy.

Kartusz z ceramicznym zaworem do baterii termostatycznej do regulacji przepływu (dźwignia)